In Japan is het enkelvoud en het meervoud voor strips hetzelfde. Beiden noem je manga. Jongens- en meisjesmanga hebben wel verschillende namen; ‘shonen’ voor de jongens en ‘shojo’ voor de meisjes.

Om al deze stripliefhebbers van stripboeken te voorzien verschijnen er elke maand honderden nieuwe manga. In manga weekbladen of als stripalbum. Dat moet ook wel. Omdat manga meestal weinig tekst hebben lezen Japanners hun strips erg snel. Zo’n weekblad of stripboek is soms net zo dik als een telefoonboek, en toch heeft een Japanner het in 20 minuten uit. Dat is 4 seconden per pagina!
 

Manga is in Japan zelfs zo populair dat de Japanse premier in 1995 zijn mededelingen niet op het journaal of in de krant deed, maar in een bekend manga tijdschrift. Wat wil je ook in een land waar kinderen geschiedenisles krijgen in de vorm van, je raadt het al; manga!

Voor de echte verslaafden of mensen die zo snel lezen dat ze hun boek op het midden van de avond al uit hebben staan er in Japan zelfs manga-automaten op straat. In plaats van snoep of cola trek je daar dus een tijdschrift uit. Een manga die is uitgelezen, belandt trouwens meestal niet in de boekenkast. Uit is op, dus dat boek gaat gewoon de prullenbak in. Op naar de volgende aflevering!
 

Manga zijn in Japan een stuk goedkoper dan de stripboeken hier. Een manga tijdschrift kost ongeveer 2 euro. Dat komt omdat het papier dunner is en de plaatjes meestal niet ingekleurd zijn. Vaak hebben de eerste paar bladzijden nog wel mooie kleuren om kopers te lokken, maar daarna is het al snel weer zwart-wit. Je bent dus gewaarschuwd